Wonderen loven God
- Wonderen loven God via jou. Ze loven Hem door Zijn scheppingen te eren en hun volmaaktheid te beamen. Ze genezen doordat ze de vereenzelviging met het lichaam ontkennen en de vereenzelviging met de geest bevestigen.
T-1.1.29 – Een Cursus in Wonderen
Copyright: Foundation of Inner Peace
Het woord ‘ontkennen’ gebruik ik doorgaans met enige terughoudendheid, maar in deze context van Een Cursus in Wonderen wordt het juist krachtig ingezet. Het is niet onze dagelijkse ontkenning, maar een spirituele ontkenning die zegt: “Ik ben niet mijn lichaam, ik ben vrij.” Dit is geen ontkenning van de realiteit, maar een bevestiging van een diepere waarheid over onze geestelijke essentie.
Velen van ons roepen uit: “Ik ben niet mijn lichaam!” En dat klopt. Ons lichaam is vergelijkbaar met een kledingstuk dat onze geest tijdelijk bewoont. Wanneer dit ‘kledingstuk’ beschadigt of vuil wordt, blijft onze geest onaangetast, tenzij we ons vereenzelvigen met dit fysieke aspect. Als we dat doen, geloven we ten onrechte dat een fysieke imperfectie een weerspiegeling is van onze geestelijke staat.
De weg van het wonder
We kunnen honderd keer zeggen “ik ben niet mijn lichaam” en daarmee de ziekte geestelijk ontkennen, of we kunnen kiezen voor de weg van het wonder: de weg van vergeving. Dit betekent dat ik mezelf vergeef voor de angst en de ongemakken die mijn ziekte met zich meebrengt. Elke keer dat ik met mijn ziekte bezig ben, besluit ik te vergeven. Dit is een actief proces waarbij ik erken dat mijn gevoelens van misselijkheid en angst voor herhaling er mogen zijn, maar ik kies ervoor mij niet door deze gevoelens te laten overheersen.
Vergeving maakt de weg vrij voor wonderen. Of het nu leidt tot fysieke genezing of niet, het echte wonder is dat de ziekte mij niet langer definieert. Het verliest zijn greep op wie ik ben en hoe ik mijzelf zie.
Het lijkt een moeilijke weg, en dat is het vaak ook. Of we nu te maken hebben met ziekte, werkproblemen of verdrietige gebeurtenissen thuis, deze uitdagingen kunnen gemakkelijk al onze aandacht opeisen en een barrière vormen tussen ons en de liefde van God.
Toch mogen we alle gevoelens die opkomen volledig ervaren. Deze gevoelens zijn niet fout; ze zijn menselijk. Maar we kunnen ze ook aan God geven. We kunnen ze offeren, ze op het altaar leggen en getuige zijn van het wonder dat daardoor kan plaatsvinden. Ik stel me voor dat deze gevoelens van angst, verdriet en boosheid op een liefdevolle manier worden getransformeerd.
Oefening:
Probeer deze oefening eens:
- “Hier sta ik, met al mijn (verdriet, boosheid…) over …”
- “Ik weet dat al deze gevoelens er mogen zijn, en dat ik het moeilijk vind om in dit alles Uw liefde te zien.”
- “Ik leg daarom dit gevoel op Uw altaar. Ik ver-geef het aan U.”
Wees dan stil. Laat je gedachten tot rust komen en voel hoe de Liefde van God ook in deze situatie aanwezig is en jou ondersteunt. Verwacht geen wonder, maar sta open voor het wonder dat zich wil ontvouwen.
